oʻradi. Sochlarni siqdi. Dilnoza boshida tortishishni his qildi.
Soʻng Sanjar oʻrnidan turdi.
Qo’tog’i Sanjarning ogʻzidan “shilq” etgan hoʻl tovush bilan chiqdi. Dilnoza havo oldi, soʻlagi iyagida va uning qutog’ida yaltirardi. Sanjar Dilnozaning boshini ikki qoʻli bilan ushlab, qayta og’ziga tiqdi.
Birinchi zarba — chuqur. Qutoq tili boʻylab tomogʻiga kirdi. Dilnoza boʻgʻiq tovush chiqardi. Uning qoʻllari uning sonlariga tiraldi. U itarib yuborishga urindi, lekin uning boshidagi changali temirdek qattiq edi.
Ikkinchi zarba — tezroq. Uchinchisi. U Dilnozaning boshini harakatsiz ushlab, uni ogʻziga ketma-ket kiritib-chiqara boshladi. Uning sonlari oldiga-ortga harakatlanar, qutog’i hoʻl va yaltiroq holda kirib-chiqardi.
Dilnoza tiqilardi. Har bir zarba — boʻgʻiq, hoʻl tovush. Koʻzlaridan yosh oqib, tushlari yuziga surkalar edi. Lekin uning avval sonlariga tiralgan qoʻllari sekin-asta boʻshashdi. U taslim boʻldi.
Bahrom ekrandan koʻz uzmay drochit qilardi. Sanjar surʼatni oshirdi. Uning sonlari tezroq harakatlanar, aʼzosi oxirigacha kirardi. Dilnozaning tomogʻini chuqur, qattiq va tanaffussiz harakatlantirardi. Dilnoza zoʻrgʻa nafas olardi, yuzi qip-qizil, boʻynidagi tomirlar boʻrtib chiqqandi.
— Hozir, — xirilladi Sanjar. — Hozir...
[07.08.2026 14:31] Ehtirosli hikoyalar: U Dilnozaning sochlaridan ushlab, oʻziga tortdi, yuzini qorniga bosdi. Qutoq tomogʻiga oxirigacha kirdi. Sanjar qotib qoldi. Dilnoza uning qutog’i tomogʻida titrayotganini, issiq, quyuq suyuqlik ichiga oqayotganini his qildi. U tiqildi, qochishga urindi, lekin Sanjar uni ushlab turardi.
Issiq suyuqlikni Dilnoza yutib, qutoqni har bir titrashini his qildi. Dilnozaning koʻzlari katta ochilgan, yoshlar yuzidan oqardi.
Soʻng Sanjar qoʻyib yubordi.
U qutog’ini chiqardi. Dilnoza ortiga tushib, qoʻllari bilan polga tiraldi va hoʻl, xirillagan yoʻtal tutdi. Soʻlak va suyuqlik ogʻzining chetidan oqib, linoleumga tomchi boʻlib tushdi. U tomogʻini ushlab, nafas olishga urindi va havo qiyinchilik bilan oʻpkasiga kirdi.
Bahrom chiday olmadi. Uning qoʻli siqildi va u boʻshandi — oq tomchilar yerga, uning qoʻliga va djinsi matosiga tushdi. U inqillamaslik uchun labini tishladi va ikkinchi qoʻlidagi telefoni biroz titradi, lekin yozuv davom etardi.
Sanjar jinsisini yopdi. Pastga — polga, tizzalab oʻtirgan, tushi surkalgan va iyagi hoʻl Dilnozaga qaradi. Uning koftasi yuqori tugmasi yechilgan, chulki tizzasiga kelib qolgandi.
— Qarz yopildi, — dedi u bosiq ovozda. — Dars tugadi.
Bahrom yozuvni toʻxtatdi. Tekshirdi — fayl saqlandi, yigirma uch daqiqa va qirq bir soniya. U qoʻlini roʻmolcha bilan artdi, jinsisini yopdi, telefonni choʻntagiga yashirdi. Sekin oʻrnidan turib, ryukzakni yelkasiga tashladi. Dilnozaga oxirgi marta qaradi — u hali ham polga oʻtirardi, qimirlamasdi, nafasi sekin titroq bilan chiqardi.
Bahrom sekin ketdi. Uning qadamlari boʻsh koridorda oʻchdi va faqat devor soatining tiqillashi, kechki nurdagi chang va polga tiz choʻkkan Dilnoza yolgʻiz qoldi.
P.S Davomi: https://t.me/ehtirosli_hikoyalaaaaaar telegram kanalida