Феруза кулиб: «Wow, you speak really well!»
Улар кафеда ва паркда гаплашдилар. Феруза Жасурнинг «товуқларга инглизча гапирганим» ҳақидаги ҳазилидан қаттиқ кулиб юборди.
Паркда Жасур Ферузани ўпди. Улар узоқ ўпишиб ўтиришди. Велосипедчи «Get a room!» деб ҳазил қилди.
Бир ҳафта ўтгач, Феруза ўзи таклиф қилди: «Менинг уйимга кел».
Уйда Жасур Ферузани деворга суяб қўйди. Оҳиста эркалашлар, романтик ўпичлар, кийимлар бирин-кетин училишлар... Кейин Ферузани кўтариб олди ва тик турган ҳолда қаттиқ тебрана бошлади. Феруза «Oh God, Jasur! Harder!» деб бақирарди.
Улар деворга суяниб туришарди. Жасур Ферузани қучоқлаб, пешонасидан ўпди. Феруза Жасурнинг бўйнига осилиб кулди.
— Jasur… сен мени жинни қилдинг.
— Мен ҳам. Сен жуда иссиқ экансан. Энди инглиз тили дарси энг севимли дарс бўлиб қолди, — деди Жасур.
Улар каравотда ўтириб, инглизча ва ўзбекча аралаш гаплашдилар. Шундан кейин уларнинг муносабати очиқ ва қизиқарли бўлди.
Жасур инглиз тилини яхши билгани учун кечаси логистика компаниясида ишлари юришиб кетди. Ойлиги 1000 долларга етди.
У ерда 22 ёшдаги сарғиш сочли рус қизи Анна билан ёнма-ён ўтиришарди. Жасур русчани зўр билмасди, кўпинча Аннага инглиз ёки ўзбекчада гапирарди. Анна эса иложи борича русча жавоб қайтарарди. Чунки, келишув шунақа эди. Жасур русчани ўрганиши керак эди. Ҳар куни ишга келишда Жасур Анна учун школодлар, энергетиклар олиб келарди. Анна ҳам ўз навбатида унга иш давомида аччиқ кофе тайёрлаб берарди. Ишдаги ўйинлар секин секин ишққа айланди. Анна оиласидан ажралиб чиққан, ўз квартираси ва мошинасига эга қиз эди. Кундуз кунлари уйқудан уйғонгандан сўнг унинг иши салонга бориш, ўзига қараш, шоппинг қилиш эди. Лекин эркак тафтига вақт топа олмас эди. Чунки ҳар куни ишда, ишдан тонгги 4 яримда чиқади. Шунинг учун Анна ҳам Жасурга қизиқарди. Анна учун Жасур энг яхши вариант, биринчидан бақувват, хушмуомалали, самимий, чиройли, ўзига қараб юради, Аннага комплиментлар қилади ва энг муҳими ишдан бир вақтда чиқади. Шунинг учун Анна Жасурга мақсадини етказиш учун ҳаракат қиларди. Иложи борича унга яқинроқ келиб гапирар ва шу орқали ақлни оздирувчи парфумини ҳидлатарди, ундан ташқари мени ол деб турган кўкракларини кўз кўз қиларди. Мини ёпкаларда Жасурни ақлини оларди. Жасур бўлса Аннанинг бу ҳаракатларини эътиборсиз қолдришга ҳаракат қиларди. Чунки кам ухлагани сайин кундузи уйқусираб юрарди. Лекин аёл макри барибир кучли...
Бир куни ишдан чиқиш арафасида Анна:
-Жасур мошинамни ҳайдаб мени уйимгача олиб бориб, қўясанми? Негадир бошим оғрияпти деди.
Жасур розилик билдирдию, бугун ухламаслигини тушунди. Йўл-йўлакай Анна магазинга кириб чиқишини айтиб, пиво қурт семикчи, олиб чиқди.
Аннани квартирасига етиб боришди. Анна кириб кийимларини алмаштириб чиқди ва олиб келган нарсаларни столга тахлади.
Шунда Жасур: Анна, сени бошинг оғриётгандику, деб кулди. Анна бўлса, пивони очиб, Жасурга узататуриб сени бошқа йўл билан уйимга олиб келолмасдимда деди. Секин секин ичкилик ўз таъсирини кўрсатиб Жасур Аннани тагига олди. Аннани лабларидан ширин ва пиво аралаш бўсалар олинди, бирин кетин кийимлар ечилди. Кейин эса Анна Жасурнинг аъзосини оғзига олди. Жасур уни кўтариб, душда ва каравотда, ётоқхонада, умуман қаер тўғри келса ўша ерда қилди. Анна русча ва инглизча инграрди. Ўйиндан кейин улар душда қучоқлашиб чўмилишди.
Жасур 1 соат ухлаб, навбатдаги дарсига кетди.
Шундай қилиб, Жасур ҳам институга тайёргарликни ҳам ҳаётга тайёргарликни бир вақтда олиб кетди. Лекин барибир дарсни биринчи ўринга қўйди. Чунки олдига мақсад қўйган, албатта ўқиб, ҳурматли инсон бўлиши ва ота-онасини яхши шароитга ўтказиши керак. Ойлигидан ҳар ой дадасига пул жўнатиб турарди. Дада бўлса, сен ўқияпсанми ёки ишлаяпсанми дерди.
Университетга кириш ва 1-курс
Жасур барча имтиҳонларни яхши топшириб, Тошкент давлат университетига кирди. 1-курсда у бутун эътиборини ўқишга қаратди. Курсдошлари дастлаб уни «қишлоқча» деб менсимасдилар. Лекин биринчи семестрда Жасур барча фанлардан юқори балл олди. Ўқитувчилар уни мақташди. Курсдошлари аста-секин ҳурмат қила бошладилар.
Бир куни бой оиланинг ўғли Равшан Жасурни менсимай, уни итариб юборди ва биринчи зарба берди. Жасур қишлоқда чиниққан эди — бир зарба билан Равшанни ерга йиқитди. «Сен бошладинг, мен тугатдим», деди Жасур. Шундан кейин ҳамма уни ҳар тарафлама олдинда эканлигига амин бўлди.
2-курс: Термизлик Мадина
2-курсда Жасур университетнинг катта библиотеkasида Мадина билан танишди. Мадина — Термизлик, узун бўйли, қора кўзли, жуда гўзал, лекин камгап қиз эди. У китобни тушириб юборди ва китоб Жасурнинг оёғига тегди.
Жасур кулги аралаш қараб:
— Ҳечқиси йўқ. Мен Жасурман. Сен ҳам шу дарсликни излаяпсанми? Бирга қидирсак бўладими?
Мадина қизарди ва паст овозда «Кечирасиз… Ҳа» деди. Улар бирга китоб топишди. Жасур ҳазил қилди:
— Мен қишлоқданман, бу ердаги китобларнинг ҳаммасини ўқишга улгурмайман. Сен Термизданмисан? У ерда ҳаво иссиқроқ-ку.
Мадина кулги аралаш бош ирғади.
Кейинги кунларда Жасур Мадинага етишиш учун ҳаракат қилди. Лекциядан кейин:
— Салом, Мадина. Кечаги китоб ҳақида. Менда баъзи жойлари тушунарсиз. Бирга муҳокама қиламизми?
Мадина «Яхши» деди. Университет кафесида Жасур:
— Салом. Менга ўрин борми? Қишлоқ йигити оч қолибди. Сен билан овқатлансам бўладими?
Мадина кулди: «Ўтиринг». У бироз кўпроқ гапирди: «Сен қандай қилиб шунча яхши ўқийсан?» Жасур: «Қишлоқдаги меҳнатдан кейин университет осон кўринади. Сен эса жуда чиройли ўқийсан».
Институт ҳовлисида Жасур:
— Мадина, сен менга жуда ёқдинг. Сеннинг камгаплигингни ҳам ёқтирдим. Бирга паркда юрсак бўладими?
Мадина «Яхши» деди. Улар паркда юришди. Мадина тобора очилиб, Термиздаги болалиги ҳақида гапирди.
Бир ҳафта ўтгач, Жасур Мадинани ўз уйига таклиф қилди. Хона совуқ эди, лекин Жасур иситгични ёқди. У Мадинани диванга ўтқазиб, секин қўлини ушлаб, биринчи бўлиб ўпди. Ўпич аввал ширин ва эҳтиёткор бўлди, кейин чуқурлашди. Жасур Мадинанинг бўйнига ўпиб, қулоғига паст овозда шивирлади: «Сен жуда гўзал экансан… Мен сенга қараб тура олмаяпман».
У Мадинанинг кўйлагини секин ечиб, унинг оқ танасини очиб қўйди. Қизнинг кўкракларини қўлларига олиб, учириб, тили билан секин айлантирди. Мадина инграб, Жасурнинг сочларини силарди. Жасур пастга тушиб, Мадинанинг сонларини ўпиб, оёқларини секин очиб, унинг ҳўл ва иссиқ жойини қўли билан узоқ ва эҳтиросли уқаларди. Тили билан кўкракларини ўпарди, бармоқлари билан секин ҳаракат қиларди. Мадина танаффуссиз инграрди: «Жасур… оҳ… бу жуда… яхши…»
Жасур ўрнидан туриб, шимни ечиб, қаттиқ ва иссиқ аъзосини Мадинанинг оғзига секин етказди. Мадина уни оғзига олиб, тилини айлантирди. Кейин Жасур Мадинанинг оёқларини елкасига кўтариб, секин ва чуқур кирди. Ҳар бир зарба секин бошланиб, тобора тезлашарди. Мадинанинг кўкраклари силкинар, у Жасурнинг белларини тирнаб: «Тезроқ… қаттиқроқ… Жасур, мен сени хоҳлайман!» дерди. Улар позицияларни ўзгартириб — Мадина устида, остида, ёнбошида — узоқ вақт давом этдилар. Охирида улар бирга, жуда кучли тугадилар.
Улар ҳолдан тойиб, диванда бир-бирини қучоқлаб ётишарди. Жасур Мадинанинг сочларини