-Ketar bo`lsam bir kun dunyodan,

Qabrimga gul ekib qo`yinglar.

Yonar bo`lsam do`zax olovidan,

Gulimga v sepib qo`yinglar.

Eslab turing yomon bo`lsam ham,

Yaxshi odam edi,deb aldab qo`ying.

Yillar o`tib men

sho`rlikni,unutsangiz ham,

Uzoqlardan qabrimga ko`z tashlab qo`ying.

Yozib qo`ying qabrimning

marmar toshiga,

Dunyoning men bilmagan go`zal so`zlarin.

Bezak bering gullardan qora toshimga,

Men ko`rmagan osmondagi yulduzni chizing.

Yomonligim ko`rsatmang

qiynoqda him,

Azoblarga dosh bermay

yonayoturman.

Onajonim yig`latib yolg`iz

qoldirdim,

Endi bundan afslanib

arosatdaman.

Dunyoning ko`p ekan sinovi bisyor,

Tug`ildimu qadam tashlab yura olmadim.

Yog` dunyo ko`zlarimga,tezda bo`ldi tor,

Qora ko`zim ko`r ekan,quyosh ko`rmadim.

Yig`layverib qon qildim onam bag`rini,

Ko`z yoshlarga cho`ktirib

dunyoga keldim.

Meni kimlar kutgan edi,sog`lomva kuchli,

Afs taqdir xaziliga aylanib qoldim.

Dardlar boshimga g`avg`olar

solib,

Chidolmayin baqirarman so`zsiz tillarim.

O`tiribman yerda aqldan ozib.

Hatto eshitilmas ekana unsiz faryodim.

Hayol rib o`tiraman,boshqa ishim yo`q,

Tug`ilganda men qayerdan

kelgandim o`zi.

Nega ko`zim oyoqlarim,tilim

menda yo`q,

Ruhim kelmay qoldi jannat,uyida balki.

Ko`z yoshlarga cho`ktirib men

yana ketarman,

Meni joyim bu yer emas keldi ajalim.

Azizlar qabrimga gul olib keling,

Uni doim hidlasam sizni

eslayman.

Bag`ringiz ifori gullarda qolgan,

Men gullarni bag`rimga bosib

o`pgayman...